Kogo chcemy dzisiaj wychować?
No właśnie... Kogo chcemy dzisiaj wychować?
Zadaję to pytanie, bo do takiej refleksji skłoniło mnie zbliżające się Święto Niepodległości, w tym roku wyjątkowe, bo to już setna rocznica odzyskania niepodległości przez Polskę.Polska, to my - Polacy duzi i mali.
Jakich więc Polaków chcemy dzisiaj wychować? Jakich obywateli dzisiaj potrzebujemy?Jan Zamoyski pisał, że "Takie będą Rzeczypospolite, jakie ich młodzieży chowanie..." już na przełomie XV i XVI wieku. Pisał to w kontekście szkoły, bo zdanie to wyjęte jest z aktu fundacyjnego Akademii Zamojskiej. Z pewnością to stwierdzenie nie straciło na aktualności, mimo że zmieniły się czasy i dzisiaj przed nami nieco inne wyzwania.
Kogo więc chcemy wychować - my jako rodzice, my jako nauczyciele?
Czy się nad tym zastanawiamy? Jak często to robimy? Czy to jest pytanie, do którego wracamy?
Jakiego przedszkolaka czy ucznia chcę wychować? Jakim dorosłym chciałabym, by kiedyś został?
Niby mamy świadomość tego, że to, co dzisiaj włożymy w wychowanie będzie procentowało w dorosłości. Ale czy tak w codziennej pracy myślimy sobie: "Robię to, by wychować Cię na dobrego dorosłego"?
Od myślenia się zaczyna...
Lubię w Pozytywnej Dyscyplinie to, że zaczyna ona od zadania takiego właśnie pytania - kogo chcę wychować? Jakie cechy ma mieć moje dziecko/uczeń za te kilka(naście) lat? Nazywamy to życiowymi kompetencjami.To ważne, że każdy rodzic czy nauczyciel (czy szkoła) może stworzyć sobie taką swoją listę - rzeczy ważnych dla niego w wychowaniu dziecka/ucznia. Będą na niej bardzo konkretne postawy i zachowania, na których nam zależy. A ponieważ ludzie są różni, te listy życiowych kompetencji będą się różnić... I będą mieć też wiele cech wspólnych! :)
Poniżej przytaczam natomiast taką ogólną listę cech/przekonań, które są ważne w Pozytywnej Dyscyplinie - tego chcemy uczyć naszych wychowanków.
7 WAŻNYCH PRZEKONAŃ I UMIEJĘTNOŚCI, KTÓRE POMAGAJĄ DZIECIOM
ODNIEŚĆ SUKCES W SZKOLE I W ŻYCIU:
ODNIEŚĆ SUKCES W SZKOLE I W ŻYCIU:
(na podstawie J. Nelsen: „Pozytywna dyscyplina” oraz J. Nelsen, L. Lott, S. Glenn: „Pozytywna dyscyplina w klasie”)
2. To, co wnoszę od siebie ma znaczenie i jestem naprawdę potrzebny – głębokie przekonanie o własnym znaczeniu w relacjach z najbliższymi osobami.
3. Mam wpływ na to, co się ze mną dzieje – głębokie przekonanie o własnej mocy i wpływie na własne życie (wykorzystuję władzę, jaka mam, aby dokonywać wyborów, które pozytywnie wpływają na to, co przydarza się mnie i mojej wspólnocie).
4. Posiadam dyscyplinę i samokontrolę – rozumienie własnych emocji i wykorzystywanie tej wiedzy do rozwijania dyscypliny i samokontroli (umiejętności intrapersonalne).
5. Potrafię pracować z innymi z zachowaniem zasad szacunku – umiejętność pracy z innymi oraz zawierania przyjaźni dzięki dobrej komunikacji, współpracy, negocjacjom, dzieleniu się i empatii (umiejętności interpersonalne).
6. Rozumiem, jak moje zachowanie oddziałuje na innych - dobrze rozwinięta umiejętność systemowego podejścia do życia: reagowanie na ograniczenia codziennego życia oraz radzenie sobie z konsekwencjami w sposób odpowiedzialny, elastyczny i spójny (branie odpowiedzialności za swoje błędy nie jest niczym niebezpiecznym).
7. Umiem rozwijać mądrość i umiejętność właściwego osądu poprzez codzienną praktykę – mądra i spokojna ocena zgodnie z wyznawanymi wartościami.
I jak Wam się podoba takie spojrzenie? :)
Niech to będzie taki mój wstęp do świętowania Niepodległej. Mam tu zamiar wrzucić jeszcze dla Was porcję niepodległościowych inspiracji - niebawem.
A na koniec mam prośbę - zostawcie w komentarzu dosłownie jedno słowo - cechę, która dla Was jest ważna, którą chcielibyście widzieć u Waszego dorosłego kiedyś, a małego dzisiaj Polaka :)
Pozdrawiamy Was - ja i mój najmłodszy Polak, świętujący 11 listopada rok temu ;)
Komentarze
Prześlij komentarz