Myślę, że żółwika Franklina nie trzeba w zasadzie przedstawiać. Seria o tym bohaterze jest niezwykle popularna zarówno w wersji książkowej, jak i telewizyjnej. Nic chyba w tym dziwnego, bo to bardzo sympatyczna postać, idealna i nieidealna jednocześnie :) Jest bardzo samodzielny, tak wiele potrafi, ale jednocześnie przydarzają mu się zwykłe rzeczy, z którymi sobie ostatecznie dobrze radzi. Pewnego dnia, Franklin postanowił pomóc jednemu ze swoich sąsiadów - Pan Kret musiał wyjechać na jakiś czas i szukał osoby, która mogłaby w tym czasie zająć się jego ogrodem. Franklin bez chwili wahania zgłosił się do tego zadania. Pan Kret miał małe wątpliwości, czy żółwik poradzi sobie z pielęgnacja ogrodu, jednak ostatecznie zaufał naszemu bohaterowi. Jak zapewne się domyślacie, nie wszystko poszło według planu - Franklin zapomniał o podlewaniu roślin. Próbował jakoś naprawić straty, jednak ostatecznie znalazł się w sytuacji, w której usiał przyznać się panu Kretowi, że go zawiódł. Ta hist...

"Była sobie raz królewna Monika, która miała jedno wielkie marzenie: chciała jeździć koparką." I co z tego, że chciała, skoro wszyscy wokół niej byli zdania, że królewnie to nie wypada. I co na to powiedzą inni?  Głos Królewny pozostał niezrozumiany i nieusłyszany przez jej królewskich rodziców. Jednak sama królewna była w bardzo uparta w swoich dążeniach - uciekała się do wszelkich możliwych sposobów, by dopiąć swego. Aż wreszcie - udało się: "Król i królowa naprawdę starali się być konsekwentnymi rodzicami, ale przecież nie byli bez serca!" Na tym jednak nie koniec historii, bowiem wydarzenia na sam koniec nabierają tempa - królestwo nawiedza powódź, a królewna ze swoja koparką ratują wszystkich z opresji. Jak to w bajkach w finale pojawia się także książę - Marek, który uwielbia grać na harfie ;-) Wydawnictwo opisuje książeczkę jako podkreślającą wielką siłę naszych marzeń. Ja widzę tu jeszcze inne wątki :) Pierwszy z nich to takie już dość powszec...

Są takie chwile, kiedy budzą się w nas uczucia, których nie lubimy, których wolelibyśmy uniknąć -  nazwijmy je ogólnie tymi trudnymi. Najczęściej w ten sposób określane są złość i smutek i ich różne "odcienie". To emocje, które wywołują u nas pewnego rodzaju stres. A stres, jak wiadomo nie jest czymś pożądanym w życiu. Każdy z nas  jest inny i inne rzeczy go mogą stresować, smucić, denerwować. Jednak mimo tych różnic w wrażliwości na rzeczywistość, łączy nas wszystkich to w jaki sposób nasz mózg reaguje na szeroko pojęte sytuacje "stresujące". I o tym własnie chciałabym Wam dzisiaj opowiedzieć. To jedna z tych rzeczy, które cenię w Pozytywnej Dyscyplinie - że metoda ta ma oparcie w wiedzy na temat tego, jak funkcjonuje człowiek, a tu konkretnie, jak funkcjonuje jego mózg.* By obrazowo opisać, co dzieje się z nami, kiedy się denerwujemy, skorzystam z analogii, która znana jest jako "mózg jak na dłoni" (hand model of a brain) - koncepcji dr Daniela J...

Poznajcie Melę, sympatyczną świnkę, która jest tytułową bohaterką dzisiejszej książeczki. Autorką tekstu i ilustracji jest Eva Eriksson , popularna szwedzka ilustratorka. Melę z pewnością polubią przedszkolaki - te najmłodsze i te troszkę starsze. Bo ta opowieść jest skierowana właśnie do nich. Mela jest już duża i mądra. Stara się być także samodzielna. Potrafi nawet jeździć na rowerze! Jednak jak się okazuje, nie zawsze jej to wychodzi... Czasami bowiem zdarza jej się wjechać w coś... lub w kogoś... Szczęśliwym zrządzeniem losu na jej drodze staje osoba, która pomaga jej opanować trudną sztukę jazdy na rowerze. Historia Meli jest krótką opowieścią o tym, że każdemu z nas czasem coś nie wychodzi, że  każdy z nas czasem popełnia błędy . To dotyczy zarówno tych małych, jak Mela, jak i tych całkiem dużych, jak babcia Meli, której w książeczce także coś się przydarza (szczegółów nie zdradzę, przeczytajcie sami ;-)). To również opowieść o tym, że czasem potrzeba czasu...

Tydzień temu pisałam o tym, że błędy są naturalną częścią życia, że każdy z nas ma do nich prawo i że te błędy powinniśmy traktować jako okazję do nauki. Kto nie czytał, zapraszam TU . Dzisiaj chciałabym skupić się na tym, w jaki sposób błędy naprawiać, zwłaszcza wtedy, gdy nasze zachowanie skrzywdziło drugą osobę i chcemy się z tym zmierzyć - przeprosić i w jakiś sposób zrehabilitować. Jak przepraszać, żeby było to skuteczne i nie raniło kogoś jeszcze bardziej? Na początek przyjrzyjmy się kilku przykładom, które można usłyszeć z ust różnych osób w domu, w szkole, w przedszkolu: "Przepraszam, że na Ciebie nakrzyczałam, ale zdenerwowało mnie Twoje zachowanie." "Przepraszam, że wyszłam tak nagle z naszego spotkania, ale spieszyłam się na ostatni autobus." "Przepraszam, że weszłam Ci w słowo, ale bałam się, że zapomnę za chwilę co chciałam powiedzieć, a to było bardzo ważne." "Przepraszam, że zabrałem twoją zabawkę, ale Ty się ...

Zapraszam Was dzisiaj serdecznie na pierwszy wpis z serii CZYTANKI . Będzie to cykl artykułów - recenzji książek dla dzieci, niosących ze sobą wartości, które są ważne w wychowaniu w duchu Pozytywnej Dyscypliny. Książki te mogą być wsparciem i inspiracją w kształtowaniu u dzieci i postaw, na jakich nam zależy. Będą one stwarzały okazje do refleksji i rozmowy na ważne tematy. Można je wykorzystać je zarówno jako lekturę dla własnych dzieci, ale także jako lekturę na czas odpoczynku czy zajęcia w grupie przedszkolnej czy klasie. Ich treść będzie związana z postawami i umiejętnościami, które są potrzebne przedszkolakom czy uczniom do stworzenia grupy/klasy opartej na Pozytywnej Dyscyplinie. Podsumowanie wszystkich recenzji, które pojawią się w CZYTANKACH możecie znaleźć w zakładce CZYTANKI na stronie głównej bloga. Na dobry początek poznajcie... DZIWNE ZWIERZĘTA. AUTORZY: Lotta Olsson, Maria Nilsson Thore TYTUŁ: Dziwne zwierzęta WYDAWNICTWO: Zakamarki ROK WYDANIA: 2012 GRUPA...

Zawsze słucha rodziców, nie kłóci się z rodzeństwem, sprząta swój pokój, pamięta o swoich obowiązkach, grzecznie odnosi się do dorosłych - dziecko idealne! Cierpliwy, opanowany, zawsze uprzejmy, uśmiechnięty, mający czas dla swoich dzieci - rodzic/nauczyciel idealny! Pewnie do każdej z tych charakterystyk moglibyśmy dopisać jeszcze wiele wymarzonych określeń. No właśnie - wymarzonych... Gdy się jednak zastanowić czy istnieje osoba, która właśnie taka jest, to raczej nasunie nam się szybko odpowiedź, że nie... I to bardzo dobrze, bo taka jest prawda. NIE MA IDEAŁÓW. Każdy z nas popełnia w życiu błędy - i dziecko, i dorosły. Różnica jest chyba taka, że tym drugim czasem ciężej jest się do nich przyznać ;)  Dzisiejszy świat trochę wpycha, zwłaszcza rodziców, w taką pułapkę oczekiwań wobec siebie - co zrobić, by być tym najlepszym?  A przyznanie się do tego, że zrobiłem coś źle, może okazać się wielkim wyzwaniem zarówno dla malucha, starszaka, nastolatka, jak ...