Niech nam żyje POLSKA!

-
Zgodnie z obietnicą malutka inspiracja na Święto Niepodległości, taka z mojego przedszkolnego podwórka.

W ramach obchodów 100. rocznicy odzyskania Niepodległości w naszym przedszkolu działy się różne ciekawe rzeczy - jak zapewne i w wielu przedszkolach i szkołach . Bo okazja wszak niecodzienna, wyjątkowa :). Było śpiewanie, recytowanie, rozmowy na poważne tematy historyczne i te jak najbardziej teraźniejsze. Poznawaliśmy symbole narodowe i znanych Polaków. Wspólnie z Rodzicami stworzyliśmy flagę Polski z kształtów naszych dłoni. A dla Rodziców wykonaliśmy w tym roku kartki z życzeniami - na wspólne świętowanie. Poniżej możecie podziwiać efekt. Kartka jest wykonana w bardzo prosty sposób. Jej podstawą jest odcisk fragmentu dłoni, który swoim kształtem przypominać ma kształt Polski. Po wyschnięciu dodaliśmy niebieską kreskę - Wisłę i nakleiliśmy gotowe serduszka w miejscu polskiej Stolicy.


Chciałam też podzielić się z Wami moim literackim odkryciem - nową pozycją na liście patriotycznej literatury dziecięcej. Trafiła w tym roku w moje ręce książka Michała Rusinka "Jaki znak Twój?" 
Do jakiego wiersza nawiązuje tytuł, łatwo się domyślić. "Katechizm polskiego dziecka" Władysława Bezły zna chyba każdy z nas. Ale jak tak się w niego wgłębić, to niestety dla dzieci jest on dość niezrozumiały, rzekłabym: trudny. Natomiast Michał Rusinek, w swojej książce, podjął się próby współczesnej odpowiedzi na te same, zadane przez Bełzę pytania. I to odpowiedzi bardzo na czasie i w mojej ocenie bardzo udanych. Czytanie tej książki było bardzo przyjemne, a co ważniejsze, dało nam inspirację do tego, jak dzisiaj być małym patriotą - konkretnie, nie patetycznie. Jeśli jeszcze nie znacie, nie czytaliście - bardzo polecam.



Na koniec życzę Wam wszystkich dobrego świętowania! I zostawiam z wierszem Wandy Chotomskiej , który osobiście bardzo, bardzo lubię :)

Jest w każdym naszym słowie,
a słowa są najprostsze –
chleb, mama, dom gościnny
i Wisła, i Mazowsze.

I jest w czerwieni maków,
i w białych kwiatach wiśni,
w piosenkach wszystkich ptaków
i w każdej naszej myśli.

W mazurku szopenowskim
i w czarnym węglu Śląska,
i tu, gdzie serce mówi,
że to jest właśnie – Polska.

/W. Chotomska: "Twój dom"/

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Co nam w głowie siedzi - czyli dwa słowa o trudnych emocjach

-
Obraz
Są takie chwile, kiedy budzą się w nas uczucia, których nie lubimy, których wolelibyśmy uniknąć -  nazwijmy je ogólnie tymi trudnymi. Najczęściej w ten sposób określane są złość i smutek i ich różne "odcienie". To emocje, które wywołują u nas pewnego rodzaju stres. A stres, jak wiadomo nie jest czymś pożądanym w życiu. Każdy z nas  jest inny i inne rzeczy go mogą stresować, smucić, denerwować. Jednak mimo tych różnic w wrażliwości na rzeczywistość, łączy nas wszystkich to w jaki sposób nasz mózg reaguje na szeroko pojęte sytuacje "stresujące". I o tym własnie chciałabym Wam dzisiaj opowiedzieć. To jedna z tych rzeczy, które cenię w Pozytywnej Dyscyplinie - że metoda ta ma oparcie w wiedzy na temat tego, jak funkcjonuje człowiek, a tu konkretnie, jak funkcjonuje jego mózg.* By obrazowo opisać, co dzieje się z nami, kiedy się denerwujemy, skorzystam z analogii, która znana jest jako "mózg jak na dłoni" (hand model of a brain) - koncepcji dr Daniela J...
Czytaj więcej

CZYTANKI: O królewnie, która chciała jeździć koparką

-
Obraz
"Była sobie raz królewna Monika, która miała jedno wielkie marzenie: chciała jeździć koparką." I co z tego, że chciała, skoro wszyscy wokół niej byli zdania, że królewnie to nie wypada. I co na to powiedzą inni?  Głos Królewny pozostał niezrozumiany i nieusłyszany przez jej królewskich rodziców. Jednak sama królewna była w bardzo uparta w swoich dążeniach - uciekała się do wszelkich możliwych sposobów, by dopiąć swego. Aż wreszcie - udało się: "Król i królowa naprawdę starali się być konsekwentnymi rodzicami, ale przecież nie byli bez serca!" Na tym jednak nie koniec historii, bowiem wydarzenia na sam koniec nabierają tempa - królestwo nawiedza powódź, a królewna ze swoja koparką ratują wszystkich z opresji. Jak to w bajkach w finale pojawia się także książę - Marek, który uwielbia grać na harfie ;-) Wydawnictwo opisuje książeczkę jako podkreślającą wielką siłę naszych marzeń. Ja widzę tu jeszcze inne wątki :) Pierwszy z nich to takie już dość powszec...
Czytaj więcej

Pozytywna klasa - do czego dążymy?

-
Obraz
Na początku listopada pytałam  kogo chcemy wychowywać?  Pisałam wtedy o ważnych przekonaniach i umiejętnościach, które pomagają dzieciom odnieść sukces w szkole i w życiu.  Była to perspektywa  indywidualna dotycząca pojedynczego dziecka - co jemu się przyda, aby ten sukces osiągnąć? Dzisiaj chciałabym, żebyśmy tę indywidualną perspektywę przekuli na perspektywę grupową, klasową: Jaka powinna być grupa przedszkolna czy klasa, by kształtować u poszczególnych dzieci te umiejętności i przekonania, o których opowiadałam? Co musi się w niej zadziać, byśmy wychowywali naszych podopiecznych na odpowiedzialnych i zaradnych obywateli, którzy budują swoje relacje na wzajemnym szacunku? Pozytywna dyscyplina daje nam narzędzie, dzięki któremu możemy wypracowywać taką postawę i te umiejętności. Nazywa je SPOTKANIEM KLASOWYM (będę się posługiwać ta nazwą zarówno w stosunku do przedszkola, jak i do szkoły). Kiedy pierwszy raz przeczytałam o spotkaniu klasowym, t...
Czytaj więcej